Sentencja na dziś: "Niech świat nas nie edukuje, ale my edukujmy świat." Ta dziwna sentencja gdzieś zasłyszana lub przeczytana- nawet nie wiem gdzie...niechaj będzie tematem przewodnim dzisiejszego zamyślenia. Pracując już 18 lat z osobami niepełnosprawnymi i ich Rodzinami zaczynam się troszkę obawiać dzisiejszych trendów. Trudno dziecka nie otoczyć terapią, ale też trudno je z jej nadmiaru uwolnić. To trochę jak z wodą: musimy ją pić, musimy się nią obmywać, ale zbyt wiele wody nas obrzmiewa i kurczy skórę na palcach:-) Zapomnieliśmy o istocie w terapii. Zapomnieliśmy o spokoju wobec nadmiaru bodźców. Zapomnieliśmy o tym, co zwykłe i proste. Coraz częściej narzucamy dzieciom w procesie terapii smaki, odczucia, negatywne lub pozytywne emocje, coraz mniej słuchamy tego czego one chcą... Nie mówię tu o bezwolnym podążaniu za dzieckiem, ale o skupieniu na jego potrzebie poznania świata i jego woli. W swojej pracy stosuję ostatnio dość aktyw...
